Dit klopt.

"Als geen luchtspleet nodig is verwacht ik met hetzelfde aantal windingen een grotere zelfinductie en kan de trafo kleiner zijn."

Dit is, denk ik, niet helemaal correct.
Je hebt wel minder windingen nodig om een bepaalde zelfinductiewaarde te maken, maar de trafo kan niet kleiner zijn, omdat de kern slechts een bepaald vermogen over kan dragen. En de kern bepaalt eigenlijk de grootte van de trafo.
Je kunt de windingen als hulpmiddel zien om de energie in de kern te stoppen (en er weer uit te halen).
Het maximaal over te dragen vermogen (bij een bepaalde frekwentie) is in eerste instantie afhankelijk van de afmetingen van de kern.
Voordeel is inderdaad dat je een grotere zelfinductie kunt maken met hetzelfde aantal windingen of dezelfde zelfinductie met minder windingen. In het laatste geval zou je dikkere draad kunnen gebruiken in dezelfde wikkelruimte.

Jac

Het klinkt logisch maar ik had nog nooit de reflex naar de kern te kijken om te bepalen of het een enkele of een balans trafo betreft.
Weer iets bijgeleerd.

Vriendelijke groeten,

Eduard

Soundman2

Onlangs lees ik op dit forum een vraag over een balans uitgangstrafo.
Daar wordt het al dan niet aanwezig zijn van een luchtspleet aangehaald.
Dit thema trok mijn aandacht.

Mijn vraag is: "Heeft een balanstrafo een luchtpleet?"

Als ik erop redeneer verwacht ik geen luchtspleet bij een balans maar wel eentje bij een single. Klopt mijn redenering dat bij een balans de DC stromen van de twee buizen een magneetvelden opwekken die elkaar tegenwerken zodat de som klein of nul is. Als geen luchtspleet nodig is verwacht ik met hetzelfde aantal windingen een grotere zelfinductie en kan de trafo kleiner zijn.

Vriendelijke groeten,

Eduard